Płaskostopie u dzieci
Płaska stopa u małego dziecka to często etap rozwoju – podpowiadamy, kiedy wystarczy obserwacja, a kiedy warto zgłosić się na terapię
Czym jest płaskostopie?
Płaskostopie to obniżenie łuku podłużnego stopy, czyli jej naturalnego wysklepienia po wewnętrznej stronie. Dobrze ukształtowany łuk działa jak sprężyna – amortyzuje kroki i pozwala stopie dopasować się do podłoża.
U niemowląt i małych dzieci stopa niemal zawsze wygląda na płaską. Łuk zasłania podściółka tłuszczowa, a mięśnie i więzadła stopy dopiero nabierają siły. Wysklepienie kształtuje się stopniowo w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, dlatego płaska stopa dwu- czy trzylatka to zwykle płaskostopie fizjologiczne, a nie wada.
O płaskostopiu jako problemie mówimy, gdy łuk nie rozwija się mimo upływu lat albo gdy płaska stopa sprawia dziecku kłopot. W praktyce rozróżnia się dwie sytuacje:
- Płaskostopie giętkie – łuk widać, gdy dziecko siedzi lub staje na palcach, a znika w zwykłym staniu; to zdecydowana większość przypadków u dzieci.
- Płaskostopie sztywne – stopa pozostaje płaska w każdej pozycji; zawsze wymaga oceny ortopedy.
Gdy obniżeniu łuku towarzyszy wyraźne odchylenie pięty na zewnątrz, mówimy o stopie płasko-koślawej.
Objawy płaskostopia
Płaskostopie giętkie bardzo często nie daje żadnych objawów. Warto jednak zwrócić uwagę, czy dziecko:
- szybko się męczy i prosi o noszenie na spacerach,
- skarży się na ból stóp, łydek lub kolan po aktywności,
- niechętnie biega i unika zabaw ruchowych,
- często się potyka,
- zdziera buty po wewnętrznej stronie,
- stawia stopy wyraźnie palcami na zewnątrz.
Zmęczenie czy potykanie się mają wiele możliwych przyczyn i nie zawsze wynikają ze stóp. Są jednak dobrym powodem, by sprawdzić, jak stopy dziecka radzą sobie z obciążeniem.
Obserwować czy działać?
Spokojna obserwacja zwykle wystarcza, gdy stopa jest giętka, nie boli, obie stopy wyglądają podobnie, a dziecko jest aktywne i nadąża za rówieśnikami. Stopom służy wtedy przede wszystkim codzienny, swobodny ruch.
Na konsultację warto się umówić, gdy:
- dziecko zgłasza ból lub wyraźnie szybciej się męczy,
- stopy są sztywne albo płaska jest tylko jedna z nich,
- dziecko jest już w wieku szkolnym, a jego stopy wciąż są wyraźnie płaskie,
- płaskostopiu towarzyszy obniżone napięcie mięśniowe lub nadmierna wiotkość stawów,
- widoczne są inne nieprawidłowości, np. koślawość kolan.
Więcej o tym dylemacie piszemy w artykule o płaskostopiu u trzylatka.
Jak wygląda badanie stóp dziecka?
Rozpoznanie stawia ortopeda dziecięcy, a fizjoterapeuta ocenia, jak stopa pracuje w ruchu. Badanie przypomina zabawę: prosimy dziecko, by przeszło się boso, stanęło na palcach i na piętach, przykucnęło czy podskoczyło. Oglądamy ustawienie pięt, kolan i miednicy, sprawdzamy ruchomość stawów stopy i siłę jej mięśni.
Uzupełnieniem może być odcisk stopy na podoskopie. Zdjęcie RTG jest potrzebne tylko wtedy, gdy lekarz podejrzewa płaskostopie sztywne lub inną wadę budowy stopy.
Czy wkładki i specjalne buty są konieczne?
To jedno z pytań, które rodzice zadają najczęściej. U dziecka z giętkim płaskostopiem bez dolegliwości wkładki ani „profilaktyczne” buty nie zbudują łuku za stopę – robią to mięśnie, które pracują w ruchu.
Dobre obuwie powinno mieć elastyczną podeszwę, stabilny zapiętek i rozmiar z niewielkim zapasem na palce. W domu i w bezpiecznym terenie warto pozwalać dziecku chodzić boso – po trawie, piasku czy macie o różnej fakturze. Wkładki rozważamy wtedy, gdy stopa boli lub szybko się męczy, i zawsze po badaniu.
Rehabilitacja dziecka z płaskostopiem
Gdy terapia jest potrzebna, stawiamy na aktywność, a nie na monotonne powtarzanie ćwiczeń. Celem jest:
- wzmocnienie krótkich mięśni stopy, które tworzą i podtrzymują łuk,
- rozwijanie czucia stopy i równowagi,
- nauka stawiania stopy tak, by cała aktywnie pracowała,
- większa wytrzymałość na długie spacery i zabawy ruchowe,
- wyrobienie nawyku codziennej aktywności.
Jak pracujemy w Fizjolandzie?
Plan terapii dopasowujemy do wieku i temperamentu dziecka. U przedszkolaków ćwiczenia mają formę zabawy: zbieranie drobnych przedmiotów palcami stóp, chodzenie po linie, ścieżki sensoryczne czy tory przeszkód. Starsze dzieci uczą się świadomie ustawiać stopę i kontrolować jej łuk.
W gabinecie korzystamy z trójpłaszczyznowej terapii stóp, a w razie potrzeby także z kinesiology tapingu, który wspiera łuk między wizytami. Jeśli płaskostopie jest częścią szerszego problemu z postawą, sięgamy po terapię wad postawy. Rodzice dostają krótki zestaw ćwiczeń na kilka minut dziennie.
Nasz cel
Chcemy, aby dziecko lubiło ruch, a jego stopy dobrze znosiły bieganie, skakanie i długie spacery – dziś i w kolejnych latach rozwoju.